Kriebels

Het is lente. Dat wil zeggen dat de gehele natuur weer in het teken komt te staan van liefde. Eigenlijk voortplanting en daarmee nieuw leven maar liefde klinkt zoveel mooier. De bomen krijgen knoppen en daaruit groeien de meest prachtige kleine groene sprietjes die, als ze dat gegunt is, mogen groeien tot stevige lange stronken met weer nieuwe takken. De vogels roepen elkaar luidkeels en geven aan dat ze er klaar voor zijn. Ik ben er ook al een tijdje klaar voor maar mij hoor je het niet van de daken schreeuwen zoals de vogels dat doen.

De temperatuur begint langzaam omhoog te kruipen. Er mogen weer minder kleren worden gedragen. Eigenlijk zit de lente barstensvol metaforen die je kunt reflecteren op de liefde. Of op je eigen leven, relatie en/of huwelijk. Toch is de lente voor mij niet alleen een periode van nieuw leven. Het betekend ook dat het oude weg moet zijn. Een nieuw plantje kan niet groeien uit een dode tak en evenmin kan een vogel opnieuw uit een ei komen. Er zal een wisseling van de wacht moeten plaatsvinden.

Ik ben bezig om herrineringen te verwisselen. Oude herrineringen eruit, nieuwe herinneringen erin. Alles zal te zijner tijd weer overnieuw beginnen. Opnieuw beginnen. Van voor af aan. Eigenlijk heb ik daar helemaal geen zin in maar het alternatief is nog veel erger. Leven met herrineringen. We moeten het allemaal. De ene herrinering is zo zoet dat je er veel voor over hebt om het moment nogmaals te beleven. Dat terwijl er veel meer herrineringen zijn die je graag achter je wilt laten. Een goed geheugen is een zegen en een vloek.

Ik merk wel dat ik ouder ben. Ouder dan de tieners en pubers in mijn omgeving. Ik vind het allemaal niet meer zo spannend. Grappig want hoe ouder je word hoe groter de druk (of nood zo je wilt) wordt. Misschien is het de ervaring. Het nieuwe is er wel af. Je bent een stuk zekerder van jezelf en wind je niet meer zo op over dingen die gaan komen. Ach, we zullen wel zien hoe het loopt. Haastige spoed is zelden goed. De kriebels voel ik af en toe wel maar ze willen nog niet echt grond vinden. Wie weet......