Poëzie

geschreven 14 mei 2010.. ik vind het zelf één van mijn mooiste tot nu toe..


Kijk ik ben een vogel,
ik voel me vrij
laat de dingetjes los
ze hebben geen controle op mij
ik niet op hen
maar wel op mijn pen
zodoende schrijf ik
over wat ik wel ken

het is een simpel systeem
ik zie geen probleem
dit te continueren
en misschien te evalueren
om de details te accentueren

het leven kan in een klap voorbij zijn

als de jaren verstrijken
en je steeds minder op jezelf wilt gaan lijken
begin je te denken
wat je de wereld wilt schenken
je erfenis aan de mensen om je heen
want je bent nooit echt alleen
dromend van de dag dat verlossing komt
ga ik slapen

Er is morgen (misschien) weer een nieuwe dag...