A letter for the better

(Deze brief is een vervolg van de brief aan de onbekende vrouw; http://ericvanderploeg.blogspot.nl/2011/12/een-brief-aan-de-onbekende-vrouw.html)

Heb ik je gevonden of ben ik je al kwijt? Misschien heb ik je niet eens gezien. Je laat me altijd achter in verwarring. Alles wat ik nu kan doen is over je dromen. Maar ik droom al zo lang. Nu wil ik je ontmoeten. Ik ben er klaar voor. Ben jij dat ook? Jij, de onbekende vrouw die ik steeds beter leer kennen. Ik stel mij open voor jou. Zo open ben ik nog nooit geweest. Ik hoop dat het de moeite waard is. Ik moet geduldig zijn.

Ik ben gevoelig. Ik weet het haast zeker. Ik weet alleen niet met gevoelens om te gaan. Ja oppervlakkig misschien. Ik ben een gevoelige man die is getraind om ongevoelig te zijn. Het veroorzaakt wrijving. Ik zou heel vaak huilen als ik het kon. Mijn tranen vloeien van binnen. Soms van verdriet en soms van geluk. Geluk is wat ik met je wil delen. Jij de onbekende vrouw.

God.

Sinds mijn eerste brief aan jou heb ik hard gewerkt. Veel gewerkt en lang gewerkt. Niet alleen voor mijn geld. Ook heel erg aan mijzelf. Ik verander. Ik verander continue. Het is een proces. Soms neem ik drie stappen vooruit om er vervolgens twee terug te zetten. Progressie. Ik boek het. Ik koester het. Ik bewijs het. Veel mensen lieten mij in de steek. Lieten mij spartelen. Wellicht de juiste keuze. Ondanks dat ik het zo graag allemaal alleen wil doen loert de eenzaamheid.

Ik groei. vierentwintig jaar geleden ontkiemde mijn zaadje en nu ben ik een boom. Klaar om mijn vruchten af te werpen. Ik ben nog nooit zorgvuldig gesnoeid. Het was ruw en veelvuldig. Maar ik ben nu een boom. Het is niet de reis die telt maar de bestemming. De bestemming die inmiddels in bereik is. Ik hoop dat ik niet strandt in het zicht van de haven.

Vaak ontmoet ik vrouwen die zich voordoen als jij. Ze verspillen mijn tijd en kunnen mijn liefde niet winnen. Toch is het elke keer weer een verleiding om te onderzoeken of jij het bent. Ik kan alleen verliefd worden op jou. Op jou durf ik te wachten. Mijn lichaam heb ik al eens vergeven. Spijtig. Voor jou wil ik mij rein verklaren. Op jou wil ik wachten. Zuiver.

Onbekende vrouw. Jij bent de ware. Met jou wil ik trouwen, kinderen krijgen en sterven. Elke dag wil ik met je genieten. Voor jou wil ik thuis komen. Naast jou wil ik wakker worden. Jij bent mijn motivatie. Jij bent het die mij onder controle zal houden. Alleen jij kan mij aan in het geheel. God moet mij een geest van geduld en wijsheid geven als ik jou wil vinden. Ik vraag het Hem vaak. Hij vertelt mij dat ik geduldig moet zijn. Hij beproeft mij op mijn zwakste punt. Ik leer voortdurend.

Hopelijk heb je een eigenschap van elk van hen die zich voordeden als jij. Ze hadden allemaal iets goeds. Ze waren beperkt. Beperkt in hun mogelijkheden. Ze waren ook beschadigd door anderen. Jij misschien ook wel. Maar wees vooral niet bevreesd. Jij zal het ver schoppen. Jij hebt klasse.

Ik zoek jou omdat jij slim bent. Je prikkelt mijn geest en laat mij nadenken. Je bent een levende uitdaging. Een inspiratie. Mijn muze. Ik ben het zat om met minder dan jij om te gaan. Het is niets dan fysieke tijdsverspilling. Die dagen laat ik achter mij. Speeltijd is voorbij. Geduld en wijsheid.

Doe voorzichtig met mij. Ik ben fragiel. Ik buig of breek voor niemand (behalve voor Jezus) maar ik ben wel te beschadigen. Ik begin net bij te komen van de vorige scheuren. Handle with care is mijn advies. Maar jij weet natuurlijk precies hoe het zit.

Ik zoek je. Ik mis je. Misschien heb ik je wel nooit gezien. Misschien al meer dan eens. De tijd zal het leren. Zoals de tijd mij altijd leert. De tijd is mijn mentor. De tijd heeft mij verteld dat het geen zin heeft om te leven zonder lief te hebben. Ik moet en zal jou gelukkig maken. Jij bent mijn levensdoel. Zonder jou ben ik zonde. Zonder jou zal er heel veel verloren gaan.

Mijn brieven aan jou klinken altijd heel erg serieus. Dat ben ik ook. Maar ik denk aan jou met een glimlach op mijn gezicht. Jij doet rare dingen met mijn buik. Jij bent een plaag van vlinders. Kriebels. Ik voel me als een kind die de cadeautjes onder de kerstboom ziet liggen maar ze nog niet mag uitpakken. Niet wetend wat er inzit maakt het je af en toe horendol. Maar het is gezonde en leuke spanning. Het is geduld hebben. Ik weet dat ik het kan. Moeilijk is het wel. Maar........     Moeilijk is niet onmogelijk.

Jij.
Ik.
God.
Toekomst.

Whatever, forever!