Zelfkennis

"Vertel eens wat over jezelf".. ik hoefde er niet lang over na te denken. Ik weet wie ik ben en ik ken mijn verleden. Ik heb een duidelijk uitgesproken mening over eigenlijk alles. Het kost mij dan ook vrij weinig moeite om heel droog mijn visie te delen. Vrij emotieloos dat wel, maar toch.

De vraag heb ik vaak gekregen. Echter, nooit dacht ik na over wat ik zei. Ik zei het gewoon want feiten liggen nu eenmaal vast mijn inziens. Pas als iemand echt naar je luisterd en reageerd op wat je zegt wordt je zelf aan het denken gezet. Die persoon fungeert als het ware als een spiegel voor de ziel. Je woorden weerkaatsen en je hoort ze terug alsof je ze voor het eerst hoort. Terwijl je ze toch echt zelf hebt uitgesproken.

Woorden kunnen niet omschrijven wie je bent. Niemand kan omschrijven wie je bent. Dat kun je alleen zelf van binnen voelen en weten. Dat voelen is trouwens moeilijker dan het weten. Het weten is een zekerheid en het voelen is een variabele factor. Dat legt eigenlijk al gelijk de kern bloot van het probleem. Je (on)zekerheid bestaat dus eigenlijk uit twee zeer diverse factoren die tegenstrijdig zijn. Want gevoel maakt je onzeker terwijl je kennis je zeker maakt. Zodoende komt het dus voor dat een zeker persoon zoals ik onzeker kan zijn terwijl (let op; terwijl) je hartstikke zeker bent van wie je bent.

Tegenstrijdigheid. Het is een bijzonder. Niet alleen mijn zekerheid is tegenstrijdig. Eigenlijk nog veel meer in mij is tegenstrijdig. Ik kan meerdere voorbeelden geven. Ik noem maar even mijn geloof. Zo graag wil ik een man God's zijn maar continue vecht ik tegen God in plaats van met Hem. Ik noem toekomstbeeld. Ik wil graag veel bereiken maar leef bewust bij de dag. Tegenstrijdigheid. Ik heb het altijd al geweten.

Ik heb er zelfs een theorie over. Ik ben het resultaat van mijn jeugd. Ik ben een product van gescheiden ouders. Mijn genen komen van twee mensen die het leven samen niet konden volbrengen. Die ver uit elkaar liggen qua karakter, smaak, instelling en nog zoveel meer. Bovendien heb ik in mijn puberteit in een andere wereld geleefd. Op mijn zeventiende á achtiende ben ik tot geloof gekomen en is mijn wereld omgekeerd. Andere vrienden met wederom een ander karakter, smaak en een andere instelling en ook hier weer zoveel meer.

Gevuld met beide berust ik. Ik heb het geaccepteerd en leef ermee. Meestal onbewust. Toch op sommige momenten zet iemand je stil bij wie je bent. Simpel met die ene vraag word je weer bewust. Zelfkennis is een zegen. Zelfkennis maakt je krachtig. Weten wie je bent geeft je de mogelijkheid om daaruit te handelen. Weten wat je kan maar nog veel meer weten wat je niét kan. Dat vergeet men vaak.

Ga eens voor de spiegel zitten. Niet staan. Zitten. Kijk jezelf eens diep in de ogen aan. Langdurig. Ga na wie en wat je heeft gemaakt. Wie ben jij dan? Kijk eens anders naar jezelf. Durf.

Ik deel graag wat ik denk en wat er in minn hoofd rondgaat. Ik speel met spinsels en deel die. Waarom wordt mij vaak gevraagd. Waarom niet zeg ik dan op mijn beurt. Als alles lucht en leegte is kun je net zo goed delen wat je leert opdat je iemand van nut kunt zijn. Nut. Zodat de energie die je er zelf insteekt om bijvoorbeeld te veranderen of om iets te leren niet voor niets is geweest.

Ik maak me klaar voor Flevo. Mijn vakantie. Werk. Knallen. Mensen. Ieder mens met een ander verhaal. Ik hoop dat ze klaar zijn voor mij. Ach, alsof dat kan.....