Toekomstperspectief

Waar kijk je naar uit? Wat houdt je draaiende? Wat is je motivatie? Het zijn allemaal vragen die ik voor mijzelf maar moeilijk kan beantwoorden. Ieder mens denkt anders kan ik mij zo voorstellen. Je hebt lange termijndenkers en korte termijndenkers en alles er tussenin. Ik leef zelf bij de dag. Dat werkt het beste voor mij. Daar ben ik zeker van. Maar dat heeft voor en nadelen. Als er dus een slechte dag tussenzit is het lastig om de dag door te komen want verder dan morgen denk ik niet. Natuurlijk heb ik wel afspraken en vergaderingen en dergelijke gepland staan maar met vooruitkijken bedoel ik meer aan bijvoorbeeld een carriéreplanning of een bepaalde doelstelling die je nastreeft.

Het liefst zou ik verhuizen. Naar een hele andere plek. Een verandering van spijs. Ik roep al jaren dat ik naar het buitenland wil verhuizen. Nooit heb ik de stap durven zetten. Eigenlijk spijtig. Misschien moet ik het alsnog doen maar ik twijfel. Eigenlijk weet ik al dat ik de stap toch niet durf te zetten maar wie weet. Angstig om het weinige dat ik heb verworven achter te laten, zie ik wel wat er gebeuren gaat.

Liefde is een motor. Liefde is iets wat ook in de pyramide van maslow het belangrijkste is. Op de één of andere manier krijg ik het niet voor elkaar om doorgaans te worden. Om te worden zoals het hoort. Om een leven te krijgen dat voor een klein gedeelte op rolletjes loopt.

"Probeer ik goed te doen dan fok ik het op, ben ik een kind van de duivel of een engel van God"

Een regel uit het nummer van The Opposites genaamd Duivelszoon. Op het couplet van de marrokaanse Sjaak na vind ik het een mooi en ontroerend nummer. Youtube het maar eens.

Denk even verder dan je eerste reactie. Het feit dat je gelijk zo denkt vind ik al erg maar denk even aan Paulus die zegt; ik doe niet wat ik wil en wil wat ik niet doe. En lees dan de regel uit het nummer nog eens. Het leven is een strijd tussen goed en kwaad. Dat vergeten we te vaak. Te vaak zijn we bezig met zaken die totaal niet relevant zijn. Ik zie het vaak om me heen. Te vaak.

Het leven is een survival die ons op veel kruispunten brengt. Keuzemomenten. Continue wordt je geforceerd om keuzes te maken. Elke keuze heeft consequenties. Sommige keuzes kun je gelukkig ongedaan maken. Dan zijn de makkelijke. Helaas zijn ze extreem zeldzaam. Normaal gesproken moet je op de blaren zitten. Keuzes maken is voor sommige mensen heel moeilijk en voor anderen te makkelijk. Om te overleven moet je ze wel maken. Soms op de blinde gok. Soms met een zekere vastberadendheid.

Ik wil geen drama meer. Het constante overleven is vermoeiend. Mijn enige houvast begint af te brokkelen. Dat is erg naar. Maar goed, het heet ook niet voor niets overleven. Het is ook mijn eigen schuld. Ik ben er namelijk erg goed in om verkeerde keuzes te maken. Ik heb er zogezegd een handje van. Om niet te doen wat ik wil maar te willen wat ik niet doe. Niks nieuws onder de zon. Tweeduizend jaar geleden was er ook al iemand die dat schreef.

Graag ontrek ik mij aan de realiteit. Verplaats ik mij even naar een ander wereldje. In dat isolement vliegt de tijd voorbij. Dan zet ik mijn koptelefoon op. Luister ik muziek of kijk ik een serieu op de bank en voor ik het weet is het alweer zo laat dat ik te laat naar bed ga. Meestal blijf ik dan nog even wakker. Omdat ik weet dat ik toch wakker ga liggen in bed. Of nog erger, na een uurtje slapen wakker worden en zien dat het bijna drie uur is. Tot vier uur wakker liggen. Vervolgens om zes uur de wekker horen afgaan. Niet gezond.

Iedereen heeft verslavingen. Sommige zijn onschuldig en zelfs goed. Andere verslavingen zijn desastreus voor je 'tempel' of voor de kwaliteit van je leven. Het is zo dat er in je genetica is bepaald voor welke verslavingen je aanleg hebt. Lullig. Blijkbaar is er iets mis met mijn genen want ik meer verslavingen dan vingers aan mijn handen.

De weg kwijgt. Zoekende. Wachtende. Tijd om te vasten.