Bewonder hetgeen zich in mijn hoofd afspeelt. Mijn mening en mijn visie. Mijn strijd, mijn leven.
Over mij
- Eric van der Ploeg
- Direct, onhandelbaar, onbegrijpelijk, hard, adrem, lief, dienstbaar, loyaal, integer, eigenzinnig, eigenwijs, christen, knuffelbeer, chef-kok :)
vrijdag 21 december 2012
Terugkijkend op 2012
Het uitzicht op een mooie tijd bied mij lucht. Het perspectief van een nieuw jaar bied mij hoop. Zonder die hoop en zonder dat vertrouwen zou ik het nu erg moeilijk hebben, nog moeilijker dan het al is. De problemen lijken mij te vinden alsof ik een bepaalt soort magnetisme heb ontwikkeld voor gezeik.
Problemen met gezondheid en geld en verhuizen leveren mij veel stress op. Stress die gelijk weer zijn doorslag heeft op mijn gezondheid en geestelijke gesteldheid. Stress die ik alleen maar kan beantwoorden met vertrouwen want daar waar alles instabiel is mag ik weten dat God in ieder geval goed is. Ik mag het weten want snappen en voelen doe ik het niet. Ik train mezelf om standvastig te zijn. Ik ben volcontinue bezig om gefocust te blijven omdat ik het pad dat voor mij ligt wil bewandelen.
2013 wordt mijn jaar. Dat voel ik al heel lang aankomen. De jaarwisseling zal een emotioneel moment worden. Een moment waarop ik heel veel achter mij laat. Een moment waarop ik de toekomst mag omarmen. Een nieuwe woning die mij als alles goed verloopt rust zal geven. Een jaar waarin ik mezelf mag gaan ontplooien en uitdiepen.
Dingen achter je laten. Ik heb er nogal een paar om te laten liggen in 2012. Verslavingen om maar iets te noemen. Maar ook een gekrenkt vertrouwen in mijn medemens, verraad, verdriet en nog zoveel meer. Het was een bewogen jaar.
Het was ook een bijzonder jaar omdat ik van nut heb mogen zijn. Mijn pijn heeft Hij ten goede gekeerd. Daar ben ik dankbaar voor. Dat koester ik. Dat ga ik doorzetten. Doorpakken is het devies. Want nu verslappen zou pure zonde zijn. Mijn doelen voor het nieuwe jaar zijn zuinig. Teleurstelling ligt op de loer als je doelen te hoog zijn. Bang ben ik ook. Maar dat zeg ik niet te hard.
Eerst nog de kerst. Een moment waarop we denken aan anderen. Eigenlijk doe ik dat altijd al maar met kerst doen we het samen. Kerst een tijd die mij niet heel vrolijk maakt. Kerst brengt nare herinneringen met zich mee. Het is een wond die er voor altijd zal zitten. Een dragelijke wond, dat wel. De feestdagen. Dagen van feest.
2013 wordt mijn jaar. Waarom? Ik weet het niet. Wie zal het zeggen. We zullen het zien.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten