De eerste nacht

Zo. Dit weekend voor het eerst in mijn huisie geslapen. Het was al met al wel een ouderlijk weekend. Dat wil zeggen dat ik zaterdag met mn pa bezig ben geweest voor mn huisje en zondag met mn moeder. Grappig.

Bijna alle spulletjes staan er nu en zelfs mijn visjes hebben hun plekje gevonden. Het slapen ging nog niet helemaal zoals gepland. Ik werd om het kwartier/half uur wakker en ik heb geen idee waarom. Normaal ben ik een hele vast slaper en moet aarde en hemel echt worden bewogen wil ik wakker worden. Er zal vast iets in mn hoofd zitten dat niet helemaal rustig wil worden of dat niet wil beseffen dat ik een nieuw thuis heb.

Ik heb heel veel goede voornemens nu ik een nieuwe start maak. Het viel me trouwens wel op dat ik in heel veel dingen een 'nieuwe start' maak. Mijn burgelijke staat, mijn kapsel, binnenkort mijn werk.. poeh. Maar goed, ik heb dus een hoop goede voornnemens en weet bij voorbaat al dat ik de helft ervan zal moeten vergeten omdat het er toch nooit van komt. Bijvoorbeeld stoppen met roken schoot me in gedachten en toen 10 seconden later; Neeuhh toch niet. Stoppen met drinken dan? Neuhh maar wel minderen. Gaan sporten? Nou we gaan het gewoon proberen toch! Weer lekker chickies scoren? Neuhh nog niet aan toe. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het grappige is dat ik om de 5 á 10 minuten een ander gevoel heb. In de zin van, het ene moment voel ik me echt heel klote en het andere moment kan ik de wereld aan. De tijd zal me leren welke op een gegeven moment de bovenliggende partij zal zijn.

Deze week zal ik overdag gewoon werken maar  's avonds veelal bezig zijn met uitzoeken van mijn spulletjes en alles een plekje geven. Zowel letterlijk al figuurlijk zullen we maar zeggen ;-)