Verdrinkingsdood

Oke dat inpakken vanavond is niet gelukt. Ik heb gelukkig wel dozen geregeld maar meer ook niet. Gerda is bij haar zus dus ik kwam uit mijn werk alleen thuis. Alleen zijn is voor mij nu niet verstandig. Als ik alleen ben begin ik te watertrappelen in het verdriet en de pijn. Als ik te lang alleen ben begint het watertrappelen verdrinken te worden.

Muziek is een medicijn. Muziek is iemand anders die zegt of zingt wat jij voelt. Muziek. vreemd, dat wel. Ondertussen zit ik hier nu al uren op de stoel achter de I-mac. Draai ik nummer na nummer die precies de verkeerde vinger op de plek legt waar het pijn doet.

Is dit verwerken, is dit nu waarvan mensen zeggen dat het goed is? Alles eruit gooien kan misschien wel opluchten maar het doet wel erg veel pijn. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn?

Ach, schrijven is altijd wel een uitlaatklep voor mij geweest dus laten we tussen de tranen en drankjes door maar even een tekstje eruit persen;

Dus ik zit hier zoals ik net zei
op een stoel met mezelf en met mij
steek een sigaret op als een automatisme
vuur is heet net als mijn hart
want mijn hart is overbelast
het kan de druk niet meer aan
en begint te barsten..

ik zweef en ik zie de momenten
dat we samen waren
gelukkig waren
en in staat waren om te genieten
nu regeert de pijn en het verdriet
zal het ooit anders zijn
marco zei al
hoe kunnen er mensen zijn die lachen
als je een donkere periode in je leven
door moet en doorgaat..





En ik weet dat ik fout zat
en je pijn heb gedaan
en verkeerde keuzes heb gemaakt
je deed mij meer pijn door wat je deed
maar ik heb je vergeven
maar ik kan het nooit vergeten
maar liefde is raar
liefde is niet altijd even waar
soms bedriegd de liefde je

Ik heb spijt van het verdriet
het verdriet wat ik je heb aangedaan
en soms heb ik spijt dat ik een dag
een dag met je ben gegaan
maar wat lul ik nou
ik ben zielsgelukkig met elke minuut
elk moment dat ik met je heb gehad
het verleden is de sleutel naar het heden
ik hou van je.

ik fantaseer over een gebouw
heel hoog met mij op het dak
en ik val en zweef en ik vlieg
naar een plek waar geen pijn is
waar geen verdriet is vol met hoop
zoals flinke namen zeiden
en ik zweef op de lucht in de wolken
in mijn hoofd en er is niets om mij heen

ik droom over mijn kleine man
die thuis is bij mijn ouders
die niet doorheeft wat er gebeurt
en zichzelf niet eens kan uitten
klein klein jongentje
ik hoop dagt je gelukkig wordt
en dat het leven je niet zal verlammen
door de dingen die gebeuren en
dat je niet verbrand door haar vlammen

klein klein broertje voor jou zal ik vechten
elke traan die ik laat zal mijn strijd niet beslechten
maar geeft aan hoeveel ik van je hou
want zonder jou had ik allang gedag gezegd
dagelijks red je mijn leven
en wat me het meeste pijn doet
is dat je het niet beseft
of kan beseffen
maar ik vecht voor je

Geloof zou houvast moeten geven
maar het geloof benauwd me
het geloof is beklemmend
en maakt me niet vrij
ik ben meer gebonden
dat een gevangene in zijn cel
wanneer houd het op wanneer
wanneer krijgt mijn ziel rust
waar het zo naar snakt

terwijl de tranen over mij wangen gaan
ik voel me zo alleen ik vecht mijn strijd
ik droom nog over mezelf als klein jongentje
wat doet het pijn om groot te zijn
je dromen in duigen niets is zoals het zijn moet

eenzaam met zoveel mensen die om je geven
maar zo is de wet des leven niet geschreven
ik doe mensen zoveel pijn met mijn verdriet
dat maakt alles erger...
maar je kan niet klagen als je dood bent
dus moet ik overleven en doorgaan tot de dag komt
maranata
kan niet wachten op de dag dat het lichtje uit gaat
maar ik blaas het kaarsje niet uit ik ben een aansteker
ik weet hoe het moed

dus ik recht mijn rug
en ik maak mijn schouders los
en ik zeg kom maar op want zo ben ik
ik ben wie ik ben
ik ben ik
ik vecht en ik strijd en ik worstel
meeste mensen zien het niet maar ik
kapot van binnen en gewoon leeg

op.

wat vult mij en wat brengt mij verder
de duivel speelt met me..
klootzak.

kijk door mijn ogen
en zie wat ik zie
wat ik nu heb neem het terug
ik wil het niet..
maar waar een wil is, daar is een weg
de truc is om op te blijven staan
en de pijn te verbijten
gewoon blijven sturen en
gewoon blijven rijden
maar ik hoop dat ik niet de verkeerde afslag pak...

dit is hoe ik voel.
eerlijk en open.
ik draai er nooit omheen.
nooit.
ik ben hard en direct.
deal with it.
i cant change.

I dont care i have no luck
i dont miss it all that much
life has torn me apart
im cold and alone lying naked on the floor
but i' m still alive
i handle the struggle
i deal with this life
i did it my way..