Gisteren heb ik een
Ik heb een gedicht gevonden die ik erg mooi vind;
Ik sta op een weg
In dichte mist
Ik zie alleen de weg, een stukje voor me
En een stukje achter me
Verder zie ik niets
En niemand
Ik voel niets
Ik kan niet spreken
Waar is alles gebleven
De heldere wereld
De weg die tot aan de horizon zichtbaar was
Ik heb een scherpe bocht genomen
Jij bent verdwenen
Had gehoopt dat je er zou zijn
Er is alleen een dichte mist
En stilte
Het zou pijn moeten doen
Ik zou moeten huilen
Jou moeten missen
Dit is het ergste wat mij kon overkomen
Jou verliezen
Mijn emoties zijn uit mijn hart gerukt
Ik wil ze terug
Wat nu
Ik begin langzaam te lopen
Vooruit
En verdwijn in de mist
Hoop en geloof houden mij gezelschap
En helpen mij misschien
Om weer iets van mezelf terug te vinden
In deze eindeloze mist

Geen opmerkingen:
Een reactie posten